IJskoude warme herinneringen

20180304_180746aa
Deze week stijgen de temperaturen alweer richting voorjaar en het lijkt alsof er niets is gebeurd. Vorige week stonden we echter na vijf jaar hopen eindelijk weer op natuurijs.
Voor Wessel een bijzondere belevenis want zo vaak kan dit namelijk niet eens meer met de kwakkelwinters van de afgelopen jaren. Ijsgroei is er nauwelijks en schaatsen is dus helemaal uit den boze helaas.

Helaas inderdaad want  ik ben namelijk gek op schaatsen en vooral de bijbehorende ijzige temperaturen. In tegenstelling tot veel anderen heb ik dus echt gehoopt dat het dit jaar echt zou gebeuren. En ja hoor, na een week flink vriezen konden we toch echt de schaatsen van zolder halen. Mijn kunstschaatsen wel te verstaan want op de typische noren ben ik nooit verder dan een paar meter en een paar flinke valpartijen gekomen.

Dus getoogd met Wessel zijn glijertjes, slee en flink ingepakt gingen we op weg naar de ijsbaan in Midwolda. De grootse baan in Groningen en voor mij een plekje met erg fijne herinneringen. Toen we in 1994 naar het Noorden verhuisden hadden we nog echte winters en dus wekenlang schaatsplezier. Er ging eigenlijk geen dag voorbij dat we niet op de schaats stonden en daarna in de kantine warme kwast dronken om weer een beetje op temperatuur te komen (Kwast is warme citroenlimonade trouwens). Menig rondje en een hoop gezelligheid zijn opgeslagen in mijn geheugen.

Een plekje waar ik ook graag Wessel zijn herinneringen wilde geven. Want hoewel schaatsen en het gevaar van een flinke valpartij natuurlijk niet echt een fijn vooruitzicht waren voor mijn hoofd kon niemand me tegenhouden. Wat ik in mijn hoofd heb zit niet in mijn kont zeg maar dus inpakken dat spul en herinneringen maken!

En dat hebben we zeker gedaan. Krakend ijs met bewegende plantjes eronder, glibberende schaatsen en wat onwennig zaten Wessel en zijn neefje samen op de slee. Het schaatsen zelf vonden de beide heren toch echt wel een beetje te spannend en bleek ook wel erg moeilijk te zijn. Voor neefje van vijf was het sowieso de eerste keer op het ijs dus extra spannend. Wessel zijn evenwicht is al niet zijn sterkste punt en twee dingen tegelijk doen al helemaal niet. Dus maar lekker relaxed zitten en mama het zware werk laten doen. Gelijk hadden ze ook natuurlijk, maar wat hebben we genoten!

Rondje na rondje, met en zonder schaatsen. Op de slee en lachend om mama die toch echt een paar keer flink onderuit ging glibberden we enigzins verkleumd, net als vroeger, richting de kantine die exact zo was zoals ik me kon herinneren. Uiteraard om op te warmen met chocolademelk en warme kwast….ik zeg op naar volgend jaar!

DSC_7441a
DSC_7436wa
DSC_7446

 

Advertenties

4 gedachtes over “IJskoude warme herinneringen

  1. Anoniem zegt:

    Wat mooi he . En vooral die herineringen van je eigentijd.
    JA en kwast dronk ik met een knakworst.die kreeg ik van mijn opa die beheerde de ijsbaan.want die lag op zijn grondstuk in veelerveen
    Geniet van het leven Groetjes van Harrie en Aafke

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s