Beperkingen of mogelijkheden?

DSC_3522
Lange tijd heb ik gedacht dat de komst van Wessel mijn “les” in het leven was. Ik moest en zou namelijk gaan bewijzen dat hij geen beperkingen had maar dat er een wereld van mogelijkheden voor hem open lag.  Het leven leek van tevoren allemaal zo leuk en maakbaar. Totdat de woorden “meervoudig beperkt” bij ons dagelijkse leven gingen horen. Zijn diagnose betekende namelijk geen mogelijkheden meer, maar werden deze uitgedrukt in beperkingen.

De bijbehorende realiteit was ook heel anders dan ik van tevoren had bedacht. Het was niet meer maakbaar, het was niet altijd leuk. En inderdaad op sommige vlakken werd ons leven beperkt. Het was elke dag en nacht keihard werken en doorbikkelen op de momenten dat het eigenlijk allang niet meer lukte. De stereotype labels, het onbegrip, de (voor)oordelen en onmacht bleven op de achtergrond sluimeren en stopte ik gewoon zo ver mogelijk weg. Wanneer ik ze niet zag, waren ze er ook niet.

Niet alleen naar de buitenwereld maar voornamelijk voor mezelf moest ik zijn mogelijkheden voorop stellen. “Wessel zal waarschijnlijk nooit kunnen lopen, praten of meedoen met andere kinderen”. Ik hoor het de kinderfysiotherapeute nog zeggen. “Waarschijnlijk” betekende voor mij echter dat er iets mogelijk was. En dat hebben we bewezen ook. Wessel kan inmiddels lopen, rennen en kletst de oren van ons hoofd. Geen beperkingen, juist onbeperkte mogelijkheden. Hij is goed zoals hij is.

Mijn gevecht leek voorbij, totdat ikzelf een diagnose kreeg.  Ineens had ikzelf ook een labeltje, ik werd namelijk kankerpatiënt. Opnieuw weigerde ik om toe te geven aan de stereotype beperkingen die er bij horen wanneer je een diagnose krijgt. En dus moest ik weer de strijd aangaan tegen vooroordelen en beperkingen plaats laten maken voor mogelijkheden. We hebben ons leven anders vorm moeten geven dan we ons hadden voorgesteld maar uiteindelijk heeft het ons alleen maar verrijkt.

Het leven houdt namelijk niet op, na geen enkele diagnose. Het krijgt alleen een andere wending. De onzekerheid en kwetsbaarheid van het leven word zichtbaar en brengt nieuwe inzichten. Het lijkt alsof de wereld van bovenaf  zichtbaar word en je het grotere geheel kunt zien. Dat het de grote dingen onbelangrijk maakt en je juist de kleine dingen zoveel meer leert waarderen.

Het belangrijkste is dat we er bovenop zijn gekrabbeld. Ik heb lesjes geleerd en blijf denken in mogelijkheden in plaats van beperkingen. Ik doe de dingen niet volgens regeltjes of zoals ze horen maar vanuit mijn gevoel, uit intuïtie. Meestal word ik eigenlijk juist een beetje dwars van opgelegde regels. Het zal wel aan mijn sterrenbeeld liggen, ik ben een waterman en die doen de dingen graag net een beetje anders. Daarmee maak ik het er mezelf dan ook niet makkelijker op, juist een beetje moeilijker.
Maar net als mijn zoon ben ik goed zoals ik ben. We zijn hooguit alleen een beetje beperkt in onze mogelijkheden…

En jij? Zie jij mogelijkheden of beperkingen?

 

 

Advertenties

3 gedachtes over “Beperkingen of mogelijkheden?

  1. shivatje zegt:

    Je moet altijd de mogelijkheid zoeken en nooit bij de pakken blijven zitten.
    En beperking en labeltje dat men krijgt door ziekte of door omstandigheden moet je voor blijven vechten.
    En dat haal ik uit jouw tekst het vechten.
    Vaak zijn dat zware lessen maar eens je de stof begrijpt kan je op een bepaalde ritme je leven verder zetten.
    Respect voor hoe u in het leven staat.

    Aum Shanthi

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s