“Luid en Duidelijk”

Ogen en oren zijn aandachtspuntjes bij Wessel. Na ons oogarts bezoek door de plotselinge bloeding in zijn oog vorige week (die gelukkig weer aan het wegtrekken is en vandaag weer op controle voor moeten), was het deze week de beurt aan zijn oren.

Chronische oorontstekingen veroorzaken bijna elke maand wel een flinke ontsteking waardoor hij een aantal jaren geleden permanente buisjes heeft gekregen. De looporen en ontstekingen blijven echter en uiteraard blijven we dus onder controle. Zo brengen we braaf ieder half jaar een bezoekje aan het audiologisch spreekuur in het UMCG. Een standaard controle wat elke keer weer frustratie in de wachtkamer bij Wessel oplevert.

Bij de laatste paar controles viel het op dat zijn gehoor minder werd. En dan met name aan een kant. De twijfel bestond echter dat Wessel halverwege de piepjestesten zijn concentratie al was verloren en dus maar “iets deed”. Toen bleek dat er bij twee achtervolgende controles toch echt sprake was van ongeveer 40 Db verlies, kregen we het voorstel een hoortoestel te gaan proberen, Wessel liet al direct blijken dat hij dit niet zag zitten, hij dacht namelijk dat hij net als een woongenootje een apparaat in zijn hoofd geschroefd kreeg. (Een CIc)

Nee toch? 
Mijn eerste reactie was ook niet echt positief, ik dacht heel eerlijk “Nee toch”? Niet zozeer omdat ik niet wil dat hij beter gaat horen, juist integendeel. Maar meer omdat het weer iets zou zijn wat hij in een boze bui kapot zou kunnen maken, magisch zou kunnen laten verdwijnen of door zou spoelen. Zijn bril is namelijk altijd al het lijdend voorwerp en meerdere keren per jaar hebben we verbogen monturen en kapotte glazen. En dan heb ik het nog niet eens over de complete bril die ooit eens door het toilet gespoeld werd. Wat zijn we blij dat opa en oma een optiekwinkel hebben….

Vergroten veiligheid en zelfredzaamheid
Ondanks mijn twijfels en Wessel zijn afkeer vond ik het toch meer dan de moeite waard om het in ieder geval te proberen. Als hij beter zou kunnen horen zouden er toch best wat praktische dingen opgelost kunnen worden. Zo zou een hoortoestel zijn spraakverstaanbaarheid vergroten en hebben we niet langer frustratie over “Wil je een doekje pakken en hij dit verstaat als Wil je een koekje pakken?”. Zou hij zich minder hoeven te focussen op zijn gehoor en dus ook minder vermoeid zijn. Daarnaast zou hij een grotere verkeersveiligheid kunnen krijgen. Want aangezien hij slechtziend is en het meer van zijn andere zintuigen moet hebben zou dit natuurlijk meehelpen in de ontwikkeling van zijn dagelijkse zelfredzaamheid en veiligheid.

Verstand van zaken
Dat daarnaast televisie en radio weer op normaal volume aan kunnen en hij zelf minder hard zou hoeven te praten  zou helemaal geweldig zijn. En zo gezegd zo gedaan, we gingen naar een expertisecentrum en maakten kennis met Lucas, onze ontzettend behulpzame en meedenkende audicien. Van tevoren had ik al doorgegeven dat Wessel een enorm korte spanningsboog heeft en wachten geen optie is, net zomin als een drukke winkel. Hij maakte een oorafdrukje en hebben snel een paar opties doorgenomen. Op de verwijzing van het UMCG stond namelijk geschreven dat alles in overleg met moeder kon. Moeder heeft immers “verstand van zaken aangezien ze zelf ook in de audiologie heeft gewerkt”. Wel zo prettig en dus konden we afwachten wanneer het toestel klaar zou zijn.

20171121_143034

Succesverhaal
In de tussentijd hebben we met zijn school, woongroep en logopediste een heel plan opgesteld om de gewenning zo soepel mogelijk te laten verlopen en het zo “leuk mogelijk te maken”. En leuk werd het inderdaad. We mochten van de week namelijk zijn toestel op komen halen. Inmiddels helemaal enthousiast en blij dat het zover was mocht hij het doosje zelf uitpakken. Dat er een prachtig en vooral cool apparaatje inzat hebben we aan Lukas te danken. Hij wilde dat het meteen een succesverhaal zou worden en dus heeft hij het toestel besteld in Wessel zijn lievelingskleur. Alle bijbehorende accessoires werden direct geïnspecteerd en het toestel mocht eindelijk in. Het werd afgesteld en  meteen werden er een paar testjes gedaan om te kijken hoe het ging. Hij stond niet te hard, hij floot niet, zat fijn en toen kwam het spannendste, zou het Wessel helpen om beter te verstaan?

Daar is geen twijfel over mogelijk. Lucas vroeg namelijk of Wessel de geluidjes die hij afspeelde ook kon horen. En het antwoord van Wessel? : “Luid en duidelijk!”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s