Bonbons

DSC_6529a

Bonbons, chocola, wafels, burgers en vlaamse frieten…het voelt alsof de pondjes daadwerkelijk rechtstreeks op mijn heupen zijn blijven plakken. Antwerpen was prachtig, maar vooral heerlijk. Ik praat bijna bonbons moet ik zeggen want we hebben eventjes genoten van eten wat we normaal gesproken vermijden. Want nu we er toch zijn…..

Antwerpen lijkt helemaal niet zover weg en dat is het ook niet, al is het vanuit het Noorden van het land toch nog wel een ritje. Drie dagen zijn we er even tussen uit geweest. Ik geloof dat we alle bezienswaardigheden van de kaart ook echt wel hebben gezien. De Sint Anna tunnel onder de schelde door met oude houten roltrappen, de welbekende kathedralen, het ruyhuis, de vlaykensgang, de kloosterstraat met antiekwinkeltjes. Tussen de wandelingen door, we hebben alles te voet gedaan, even bijkomen in een heerlijke brasserie en weer op weg naar chinatown, de joodse wijk en musea. Antwerpen by night was trouwens een echte aanrader, de rest van de prachtige foto’s volgen nog trouwens, ik ben er nog niet aan toe gekomen om deze om te zetten op de computer.

Ons hotel naast het centraal station was prima. Schone kamers en een goed ontbijt, de nachtelijke geluiden was toch wel wat anders dan we gewend zijn op het platteland. Wanneer we hier thuis s’nachts één auto per uur voorbij horen komen is het waarschijnlijk al veel. Behalve in het weekend, dan is het aan de doorgaande weg een komen en gaan van vrachtverkeer op weg naar de autobahn. Maar dat zijn geluiden waar je aan gewend bent. De sirenes en het uitgaansleven in het centrum van de stad zijn dan toch net een tikje anders.

Het is heerlijk om even in een andere omgeving te zijn maar echt uitgerust ben ik niet bepaald. Het filteren van de drukte  van zo’n stad lukt me niet meer, bovendien had ik zoveel indrukken, geluiden en geuren die ik moest verwerken van tevoren toch anders ingeschat. Ik vergeet het wel eens. Misschien ook omdat ik niets wil missen in het leven, er zijn zoveel mooie dingen die ik graag wil blijven doen, dus ik neem het graag op de koop toe. Maar het betekent nu wel weer even een time-out. Knock out bijna…Het omgaan met pijn gaat steeds iets beter maar op dit soort momenten is er toch de realiteit dat het anders is geworden dan ik gewend was.

Maar we zijn er weer, hopelijk genoeg opgeladen voor het weekend. De eerste week na de herfstvakantie zit er weer op en het extra uurtje heeft hem op sommige dagen toch wel opgebroken heb ik gehoord. De nachten zijn nog wat aan de korte kant en ook het tijdstip om naar bed te gaan kost hem wat meer moeite. Hij kan zichzelf gelukkig vrij goed weer onder controle krijgen wanneer het even niet lukt of gaat zoals gepland. Hij loopt even weg en bedaard zichzelf. Zo ontzettend knap van hem dat hij dit zelf al zo kan reguleren!

Maar eindelijk mag ik onze kleine man vanmiddag weer ophalen. Deze week korte berichtjes en telefoontjes met de woongroep, geen appjes of leuke fototjes van hem. Ik heb hem weer zo gemist! Straks eerst weer een dikke knuffel. Hij wilde heel graag dat we een doosje voor hem mee zouden nemen. En dus staat er een klein gevuld doosje voor hem klaar thuis, een heerlijke souvenier uit Antwerpen. Wat zal hij smullen….en ik genieten van zijn koppie en reactie!

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s