Slaaptekort

slapen-1
Het is herfstvakantie en ik merk dat het gebrek aan ritme wat Wessel zo nodig heeft nu toch wel op begint te breken. De klok is een uur achteruit gegaan en veel mensen zijn heel blij met een uur extra slaap. Bij ons betekent dat een uur mínder slaap.

Normaal gesproken is onze vroege vogel meestal tussen vijf en zes klaarwakker, als we geluk hebben. Vandaag is het kwart over vier. Ik hoor het een kwartiertje aan en hoop dat hij weer in slaap valt. Helaas, het is echt tijd om op te staan. Zijn bed is kletsnat maar hijzelf lijkt er geen last van te hebben. Hij heeft een droog plekje opgezocht en is vrolijk aan het zingen.

Aan het begin van de ochtend begint het al, hij stoot zijn beker water om. Vanuit de keuken hoor de eerste tekenen van een kort lontje. Hij schreeuwt en bonkt met zijn vuisten tegen de deur en kast. Een Paw-patroller vliegt door de lucht en beland met een knal op de vesterbank. Het duurt hooguit een minuut maar de toon is gezet. Na het opdweilen van de plas water zie ik een natte vlek in zijn broek. Niet van de beker water. Door de boosheid heeft hij weer een beetje in zijn broek geplast.

Ik besluit dat het maar tijd is om het bad vol te laten lopen in de hoop dat hij daar een beetje van ontspant. Helaas, het zelf uitkleden zorgt voor de volgende frustratie. Zijn voet blijft hangen in zijn joggingbroek en hij bijt zichzelf even flink. Met veel verbale begeleiding en een beetje hulp red hij het. Ik kan hem zien vanuit de hal en kan, terwijl hij in bad zit, zijn logeertas klaar maken. Ik ben nog niet halverwege of hij besluit dat hij al klaar is en stapt uit het bad. Jammer dan, helpen afdrogen, aankleden en op zoek naar een andere afleiding.

Wat ik ook verzin, alles gaat maar een paar minuten goed. Hij zit zichzelf behoorlijk in de weg. Dat gaat wat worden vanmiddag, Alfred Jodocus Kwak staat namelijk op het programma. De theaterkaartjes zijn begin van het seizoen al besteld en ik zie de bui al hangen. Eigenlijk wil ik niet meer heen. Vlak voor de voorstelling draait hij echter om en hij doet ontzettend zijn best om toch fris en fruitig mee te doen, ik waag het er maar op. Al wiegend en draaiend zit hij naast me. Af en toe wipt hij even van zijn stoel en loopt naar de rand van het podium, maar hij lacht, heeft plezier en geniet van het orkest.

Op weg naar de Libelle valt hij kort in slaap en bij aankomst gaat het anders dan hij van te voren had bedacht. Er is een andere  begeleider dan hij had gehoopt en vriendje J. is er niet om mee te spelen, hij springt op de driewieler en scheurt een paar rondjes om het huis. Ik ruim zijn spulletjes op en kan even een korte update geven aan de leiding. We horen Wessel aan de achterdeur bellen ik doe open. Huilen, boos en verdrietig, hij wil mee naar huis.

Op mijn schoot probeer ik hem te kalmeren en leg uit dat de vakantie voorbij is en hij weer naar school moet en hem vrijdag weer op kom halen. Met een trucje probeer ik zijn bui om te buigen en het lukt in ieder geval om hem wat te kalmeren. Ik geef hem het speelgoedboek waar hij aan kan kruisen wat er op zijn verlanglijstje moet komen te staan. Hij zit aan de tafel terwijl er gekookt word en ik neem afscheid met een dikke knuffel en een kus. Ik loop de gang door en hoor hem opnieuw huilen, ik moet doorlopen maar ik huil bijna met hem mee. Het zal wel door slaapterkort komen maar met tranen in mijn ogen loop ik naar de auto, ik stap in en laat het maar lopen….

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s