Zoveel mogelijkheden…

DSC_3819
Uitdagingen ga ik niet uit de weg, meestal ga ik zelfs naar ze op zoek. Maar regelmatig heb ik van die momenten waarbij ik het gevoel heb in spagaat te staan tussen willen en kunnen. Het op tijd pakken van mijn rustmomenten blijft een proces in uitvoering.

Stilstaan is achteruitgang wat mij betreft en dus blijf ik zoeken naar nieuwe uitdagingen. De gedachte om mezelf op een of andere manier weer nuttig te kunnen maken, wat onzin is natuurlijk, begint langzaam plaats te maken voor gedachten om datgene te doen waar ik blij van word. Na wijze raad, adviezen en het leggen van de vinger op de zere plek weet ik dat ik die dingen moet doen waar mijn hart ligt. En dat maakt dat ik een soort hernieuwde kracht heb gevonden.

Nou is Wessel natuurlijk al een uitdaging op zich en ondanks dat ik wat meer aan de zijlijn sta wil ik betrokken blijven bij alles wat er rondom mijn mannetje gebeurt. De juiste zorg zien te regelen, zorgoverleg tussen ons, de hulpverlening en woongroep, doktersafspraken, noem het maar op. Alle neuzen moeten een kant op blijven wijzen en dat vergt best wat energie.

Maar het loopt, het CIZ heeft na lang beraad besloten Wessel zijn zorgzwaartepakket te verhogen. Er kan dus eindelijk de zó nodig continue sturing en begeleiding ingezet worden. Wessel’s zorgplannen voor de woongroep zijn weer besproken en aangepast.
Er zijn nieuwe doelen om naar toe te werken om zijn zelfstandigheid beetje bij beetje te vergroten. De afspraken voor zijn hoortoesel staan ingepland en om de gewenning voor Wessel zo makkelijk mogelijk te laten verlopen, moet ook daar weer een goed plan (én team) voor zijn om het in één keer tot een succesverhaal te maken. En nu Wessel eindelijk weer een beetje zijn draai heeft gevonden en in zijn ritme zit begint vandaag de herfstvakantie in het Noorden…

Maar ik ben ook een nieuwe uitdaging aangegaan. Misschien heb je al opgemerkt dat er zo nu en dan een stukje van Lotje&Co voorbij is gekomen. Ik ben namelijk een beetje brutaal geweest, ik heb een mail gestuurd naar de redactie waarbij ik heb gevraagd om af en toe iets voor ze te mogen schrijven. Met name gericht op onze belevenissen met Wessel en zo ook meer aandacht voor Smith Magenis te kunnen krijgen. Maar ik mag vaker iets gaan schrijven en deel uit gaan maken van het Lotje&Co team. Ik krijg begeleiding, tips en trucs van binnenuit en kan me zo verder gaan ontwikkelen in het schrijven.

Maar wat is en doet Lotje&Co?  Voor diegenen die het nog niet kennen; Zowel op social media als in hun tijdschrift, wat in de betere boekwinkels vergrijgbaar is, bundelt Lotje&Co kennis en ervaring op het gebied van zorgintensieve kinderen. Gezinnen en hulpverleners krijgen een stem en nog belangrijker; ze kunnen op deze manier met elkaar in contact komen. Lotje geeft je het gevoel dat je er niet alleen voor staat. Informatie, nieuwsberichten, verhalen en vooral heel veel (h)erkenning. Hoe zorgintensief de meeste gezinnen ook zijn, het laat zien dat er niet alleen beperkingen zijn maar ook nog enorm veel mogelijkheden.

Niet denken in wat er allemaal niet meer kan, maar wat er nog wel allemaal mogelijk is. En dat is wat ik ook altijd tegen Wessel zeg, Je kunt alles wat je maar wilt, probeer het in ieder geval, doe je best en geef vooral niet zomaar op! Mijn leven gaat niet over rozen, het is dagelijks balanceren en afwegen. Vaak is het gewoon ontzettend zwaar maar ik moet en wil verder en dus pak ik elke uitdaging met beide handen aan en ga er gewoon voor. En nu kan ik eindelijk nog meer doen wat mijn hart blij maakt….schrijven!

Lees hier mijn artikel over zorg zonder poespas.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s