Microfoons

We wonen op een paar kilometer vanaf de Duits/ Nederlandse grens en dat betekent dat we met regelmaat even een uitstapje over de grens maken. Vooral voor boodschappen, die zijn namelijk een stuk goedkoper. Wasmiddel, groente en fruit, een mooi stukje vers vlees, brood zonder conserveermiddelen en tanken scheelt ook een paar euro.

Zo heel af en toe neem ik Wessel mee als ik naar de grote supermarkt ga. Het is een vrij rustige winkel en gelukkig goed te overzien. De geur van warme broodjes komt je bij de entree al tegemoet doordat er meestal een bakkerij in hetzelfde gebouw gevestigd is. En dan niet zo’n klein bakkertje met een paar broden, nee…een assortiment waar je je ogen bij uitkijkt. Een vitrine van een meter of vijf gevuld met de lekkerste soorten broodjes, koekjes en gebak met daarachter een stelling met grote ongesneden ovengebakken broden gesorteerd op kleur. Een walhalla voor liefhebbers van zoetigheid.

brothers-cafe-backereiJe kunt je voorstellen dat alleen er langs lopen gegarandeerd zorgt voor frustratie bij Wessel en dus maken we er op die momenten samen een gezellig uitje van. Je kunt er namelijk ook een kopje koffie drinken, uiteraard voorzien van een heerlijk gebakje uit die meterslange vitrine. Hij mag zelf het lekkerste gebakje uitkiezen en wonder boven wonder levert dat nooit problemen op, hij gaat zorgvuldig met zijn ogen langs elk hoekje van de vitrine en vervolgens kiest hij uit wat hem het allerlekkerste lijkt. De ene keer is het een simpel koekje maar een andere keer is het het meest luxe gebakje met alles erop en eraan. Het scheelt dat het gebak in Duitsland meestal iets minder zoet is dan bij ons in Nederland. In de slagroom bijvoorbeeld gebruiken ze geen suiker. En zo af en toe mag je best wel eens een wat ongezonder dagje hebben toch?

In de vakantie hebben we ook zo’n winkel-uitje gehad. Wessel vindt het echt altijd ontzettend gezellig en langer dan een kwartier doen we er meestal ook niet over, maar dat is genoeg om de koffie en gebakje op te krijgen en even ons momentje te pakken na de boodschappen. Een soort traktatie of beloning dat hij de boodschappen goed doorstaan heeft. Wessel had deze keer een mandarijn-kwark gebakje uitgekozen en een glas verse sinaasappelsap. Hij zocht een plekje uit en daar zaten we weer even samen, genietend van ons moment.

Er ontgaat Wessel echt bijna nooit iets, hij ruikt en hoort bijna alles om zich heen. Zijn zintuigen worden goed geprikkeld in ieder geval en al denk je dat hij soms in zijn eigen wereldje zit, hij vangt alles toch op met zijn voelsprietjes. Daarnaast geeft hij soms commentaar of opmerkingen waarbij je denkt “Waar haalt hij het vandaan?” waardoor je toch echt je lach niet in kunt houden. We zitten dus vlak bij de kassa en er komt een grote Duitse meneer aan die ook af wil rekenen. Wessel zit met zijn rug naar hem toe en geniet van zijn taartje. De beste man hoort het kassameisje niet goed en vraagt met luide stem nogmaals wat het te betalen bedrag is. Ze zegt netjes het bedrag maar nog steeds verstaat de man het niet goed en vraagt nog een laatste keer wat hij moet betalen. Wessel draait zich nog steeds niet om en gaat verder met zijn laatste stukje gebak. Over zijn brilletje kijkt hij mij aan en zegt zachtjes tegen mij; “Mama, ik denk dat die meneer microfoons praat”……. Echt een typische opmerking van Wessel en hou je lach dan maar eens in!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s