Balansdag, of week….??

Meestal ben ik vrij relaxed en heb ik een “laat maar waaien” mentaliteit. En dat probeer ik vooral in de vakanties nog een beetje meer aan te houden. Ik probeer me nergens echt druk over te maken en wil vooral niet haasten. Alles op zijn gemakje en zo comfortabel mogelijk, loop ik rustig in die heerlijke broek die een maatje of twee mee rekt en ook dat kan me dan niet zo veel schelen. Maar juist in de vakanties lijkt het altijd zo te zijn dat die mentaliteit ook zorgt voor extra ballast. En dan heb ik het over overtollige ballast die zijn aanwezigheid laat zien in de spiegel en op de weegschaal. De broek die zo lekker mee rekt zegt me namelijk niet dat er weer een kilo (of drie) extra bij is gekomen.

20170725_103635
De suikers doen goed hun werk, normaal gesproken eet ik erg gezond en neem zo weinig mogelijk suikers. Vervolgens zorg ik er weer voor dat ik na een dag waarbij ik meer (ongezond of suikerrijk) heb gegeten een balansdag heb. Dagelijks bewegen helpt me trouwens ook. In de vakanties komt het er eigenlijk niet van, die “laat maar waaien” mentaliteit gaat namelijk ook op voor het eten. Ach, het kan wel vandaag….en dat ontaard dan meestal in een ongezond patroon van een ijsje hier, een patatje (met saus uiteraard) daar, een handjevol dropjes, een bak popcorn of chips tijdens het bioscoopuitje en voor ik het weet is de zak met M&M’s toch echt leeg. De rem is er op een of andere manier gewoon af. Bewegen met Wessel gaat lastig want na de eerste paar meters wil meneer niet meer en kan ik hem vervolgens achter op mijn rug mee terug naar huis slepen. Jaja…je kunt toch nog meer dan wandelen? Gewoon wat extra calorieën verbranden zou je dan denken toch? Niet dus…Fietsen is door Wessel zijn beweeglijkheid een drama en bovendien zorgt de druk op de trappers voor extra druk in mijn hoofd en dus voor nog meer hoofdpijn.

De balansdag moet dit jaar dus ook in de vakantie maar weer even terug in het patroon komen. De weegschaal wordt namelijk niet blij van mij en ik niet blij van de weegschaal.
De eeuwige strijd met de kilo’s…of is het meer de strijd tegen de verslavende suikers? Het lijkt namelijk of na het eerste suikerhoudende hapje de drang naar meer steeds groter wordt. En dat werkt ook echt zo…suikerpieken en suikerdips en de constante drang naar meer van het verborgen witte goedje. Ik heb de afgelopen tien jaar denk ik de hele range aan kledingmaten in mijn kast gehad, van 38 tot jawel, schrik niet…48! Gelukkig is het de laatste jaren, dankzij het aanpassen van mijn voedingspatroon, aardig stabiel. Ben ik ruim 50 kilo onder mijn zwaarste punt en zit ik weer in het begin van mijn kledingrange. Maar opletten blijft het in ieder geval. Zoals ze zeggen, ieder pondje gaat door het mondje…en in mijn geval zeker.

Vandaag beginnen we dus maar weer, de verslavende dropjes en chocolade blijven in de kast, het groenvoer puilt uit de koelkast en de wandelschoenen staan weer klaar voor de dagen dat Wessel logeren is. De eerste balansdag is weer een feit…al denk ik dat gezien het getal op de weegschaal en de knoop van mijn broek die op spanning staat, het een balansweek gaat worden in plaats van een dag….;-))

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s