RUST, het magische woord….

Zoals je van de week al hebt kunnen lezen heb ik niet echt mijn beste week, heb ik moeite met het herkennen van mijn grenzen en de dosering van inspanning en ontspanning was even ver te zoeken en daardoor ben ik alwéér teruggefloten. Rustig aan is het magische zinnetje, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik heb een hekel aan het woordje moeten,  maar er moet nu eenmaal zo veel voor mijn gevoel. De moestuin moet nou eenmaal bij gehouden worden, de slakken weten het paadje naar mijn kooltjes moeiteloos en moeten vakkundig geëlimineerd worden, het gras blijft maar groeien en voor je het weet kom je er met de maaier niet eens meer doorheen, dus dat moet gemaaid worden, het onkruid schiet op allerlei onmogelijke plekken spontaan omhoog en de ramen worden er ook niet schoner op. Dingen die eigenlijk ontzettend onbelangrijk zijn, maar wel in mijn systeem gewist moeten worden. Zoals ik al vertelde is een opgeruimde omgeving ook een opgeruimd hoofd in mijn geval. Manlief probeert me zo veel mogelijk te ondersteunen maar er zijn nou eenmaal dingen die ik ook zelf gewoon wil kunnen, en ook daadwerkelijk doen, het woordje eigenwijs staat op mijn voorhoofd geschreven heb ik het idee.

20170709_142859
Omdat stilzitten gewoonweg niet in mijn systeem zit en ik echt ergens mee bezig moet zijn zijn is het onkruid gewied, de slakken zijn vakkundig verdelgd, heeft manlief het gras voor me gemaaid, heb ik me afgevonden met de vogelpoep op mijn ramen en heb ik me van de week maar eens beziggehouden met het maken van kussentjes voor de nieuwe banken die komen bij VISIO. De binnenkussens zijn spontaan geschonken door de kringloop waar ik vertelde over mijn projectje en inzamelingsactie voor VISIO. Of ze ook iets voor me zouden kunnen betekenen, nou natuurlijk! Alle beetjes helpen en zo scheelt ons dat weer in ons spaarpotje. De buitenstof heb ik gekocht als restpartijtje waar ik zelf de kussensloopjesin elkaar heb genaaid en zo hebben we voor een prikkie mooie, gezellige en zachte buitenkussens. Dus weer een projectje af voor het goede doel!!

Het is gelukkig niet alleen maar kommer en kwel in mijn leven en vorige week was ik uitgenodigd voor een lunch met vriendinnetje bij Brasserie “De Kurk” in ons dorp. Lekker eten, gezelligheid en even bijkletsen. Alhoewel, meestal heb ik weer zoveel input op die momenten dat het daarna weer lekker druk is in mijn hoofd en dat dus weer zijn plekje moet vinden met meditatie. Zo was het ook met een Diner begin deze week, met een hervonden “tante” van vroeger hebben we heerlijk gegeten en bijgekletst.

20170710_204328
Supergezellig, maar dan volgen dus de dagen van overprikkeling en extra pijn. Enerzijds wil ik het gewoon doen, heb ik tenminste het gevoel dat ik nog leef en geniet er van maar ik weet inmiddels dus ook maar al te goed wat de consequenties zijn. Van dit soort dingetjes kan ik ontzettend genieten….als ik maar zorg dat ik daarna weer een stukje rust kan inbouwen en dat ga ik nu maar eventjes doen…RUST, mijn magische woord voor de rest van de week!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s