Uitgewaaid..

20170702_133536
Na de valse start van zondagmorgen had ik eigenlijk nog weinig puf over voor de cabrio-rit van VISIO. Dat het uiteindelijk toch een hele gezellige dag werd zal ik jullie hieronder even laten lezen en zien. Na het afkoelen was Wessel na ruim een half uur weer fris en fruitig en had zin om weg te gaan, om de paar minuten werd gevraagd of het al tijd was. Eigenlijk was het nog tijd om weer en stukje van zijn haar af te halen en nog even in bad te gaan en dus hebben we dat eerst nog maar even gedaan. Hij was weer goed gemutst dus dat ging eigenlijk zonder gemopper of tegenslag.
We hebben samen de auto ingepakt met al zijn spullen die weer mee moesten naar de Libelle, zijn kleding op hangertjes voor de hele week en natuurlijk zijn hele assortiment aan elektrisch lawaai.

Aangekomen bij de Libelle was iedereen zich al aan het klaarmaken, we gingen met de VISIO bus met zijn achten naar de locatie van VISIO in Vries (De Brink), hier wonen de kinderen / ouderen vanaf een jaar of 18. Hier is ook de dagbesteding in de vorm van landwinkel, werkplaatsen, kinderboerderij, tuin enzovoorts, Een klein dorpje met allemaal leuke en gezellige huisjes. We waren aan de vroege kant en dus was het eerst nog tijd voor ene kopje koffie en limonade. Wessel kon bijna niet wachten en was zo benieuwd in wat voor auto we mochten gaan rijden maar door de indrukken van de nieuwe locatie ging de tijd snel voorbij.

Vrij snel kwam de meneer met wie we die dag in de auto mochten zitten, Aad. Hij stelde zich voor en Wessel kon natuurlijk niet langer wachten en vroeg dan ook in welke auto we weg gingen, Aad nam Wessel mee naar buiten om te kijken of Wessel kon zien met welke blauwe auto we gingen rijden. Er stond nog maar één blauwe dus die keuze was snel gemaakt. We mochten die dag dus meerijden in een stoere Ford Mustang Cabrio. Wessel natuurlijk helemaal in zijn nopjes! Alles moest alvast even worden bekeken en bevoeld, de logo’s op grill en velgen werden goed geïnspecteerd en we gingen weer op zoek naar de rest van de groep.

Langzaam aan begonnen de rest van de cabrio’s binnen te stromen en mochten we gaan instappen. Wessel achterin de cabrio en ik voorin, aangezien onze auto als volgauto werd bestempeld moest ik dus ook gaan navigeren. Oké…prima hoor, mijn richtingsgevoel is niet echt heel slecht dus dat moest wel gaan lukken.

Een prachtige route door Drenthe, met dreigende donkere wolken maar het is de hele dag droog gebleven. Wessel is achterin toch nog bijna drie kwartier in slaap gevallen en moest natuurlijk ook even testen hoe dat ging als je je petje tijdens het rijden in de lucht houdt 😉 Petje weg natuurlijk…Helaas kwam ik hier pas achter toen de sjaal ook bijna volgde en ik zei dat hij die goed vast moest houden want anders zou de wind hem meenemen in de lucht… “Oh ja?…Net als mijn pet??”, Is je petje al weggewaaid? Ja, die ben ik kwijt. Tijdens de pauze tussendoor vertelde ik het verhaal en inderdaad meerdere andere chauffeurs hadden een petje op straat zien liggen. Ach…Wessel bleef zitten dus dat vond ik al heel wat!

Na de gezellige rit met Aad kwamen we weer aan in Vries op de Brink en hebben we gewacht op de anderen. Wessel had een beetje afleiding van een paar lieve hondjes die mee waren genomen door de ouders van een van de begeleidsters van de groep. Zij stonden heel gezellig op hun dochter te wachten. Weer terug met de bus en iedereen was helemaal blij en had er een prachtige dag opzitten, maar er volgde nog meer leuks. We gingen namelijk barbeque’en op de Libelle. De BBq was nog niet zover ondanks dat M. en K. goed hun best hadden gedaan in een poging deze aan te krijgen. Met hulp van mannelijk inzicht van J. waren we na een half uurtje toch zover dat de eerste stukjes vlees erop konden. We hebben heel gezellig met de beide woongroepen van de Krekel en de Libelle en na bijna twee uur gezellig getafeld te hebben was het tijd voor opruimen en schoonmaken. Wessel vroeg nog of Mama hem op bed wilde brengen en dus heb ik dat natuurlijk nog gedaan. Helemaal gezellig en prima, pyjama aan, tanden poetsen, even wassen en een verhaaltje. Een paar dikke knuffels en kussen en ik ritste de safe-space dicht, nog een kusje door de tent heen en nog goed tot ik de deur achter me dicht trok…toen was het natuurlijk verdriet en huilen dat hij me zo ging missen.

Helaas kan ik op die momenten niet weer terug om te troosten of hem nog een keer te knuffelen want afsluiten betekent afsluiten. Gelukkig was het na een paar minuten alweer stil en ging hij heerlijk slapen. Met een gerust gevoel ging ik weer op weg naar huis….doodmoe maar met een voldaan gevoel. Dit zijn van die momentjes die ik echt niet zou willen missen. Het is heerlijk om dit soort herinneringen te maken met Wessel. Dit is allemaal nog belangrijker geworden om zo veel mogelijk te genieten van elkaar. Dank jullie wel allemaal voor deze prachtige dag, we hebben ontzettend genoten en zijn weer goed uitgewaaid!

 

Advertenties

3 gedachtes over “Uitgewaaid..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s