“Had maar abortus gepleegd”…..

DSC_2773aaaa
Soms, maar dan ook echt heel soms, krijg ik een reactie op een blog waar ik de kriebels van krijg. Geen positieve kriebels maar eerder zo’n misselijkmakende kriebel. Meestal kan ik het vrij snel naast me neer leggen maar deze reactie kan ik niet zomaar naast me neerleggen, deze raakte me namelijk recht in mijn hart. Ik weet dat je met bloggen, of het openbaar publiceren van je verhaal, reacties krijgt. De meeste gelukkig met positieve feedback of opbouwende kritiek. Kijk…daar kan ik iets mee. Maar gistermiddag kreeg ik op de blog over mijn en Wessel zijn frustratiepiek van zondagochtend commentaar wat ik toch even met jullie wil delen en ik ben benieuwd wat jullie hiervan vinden;

“Nou ik ben helemaal niet jaloers op je, het klinkt heel hard , maar als je in verwachting bent en er wordt vastgesteld dat je `n kind gaat krijgen met zo`n problemen , dan pleeg je toch abortus, sorry maar dat is toch geen leven voor iedereen”.

Toen ik het las ging er eerst een golf van ongeloof, verontwaardiging en daarna boosheid door me heen. Daarna probeerde ik het een plekje te geven en zelfs heb ik nog geprobeerd me in te leven in degene die de reactie had geplaatst. Het was iemand die ik verder niet ken, die ons blijkbaar ook niet kent maar wel alvast zijn oordeel klaar heeft. Deze manspersoon kan zich waarschijnlijk ook niet zo goed inleven in de situatie van een ander of zelfs in de mogelijkheid dat je er als ouders niet altijd (bewust) voor kiest om een kindje met handicap te krijgen. Want het is niet altijd van te voren te voorspellen of je kindje zich ontwikkeld naar jouw hoop of verwachtingen. Of je het al wist voor de geboorte, of in ons geval pas na en lange zoektocht van bijna vier jaar, er kan van alles gebeuren waardoor je kindje toch anders gaat ontwikkelen dan verwacht of gehoopt. Het kan bijvoorbeeld een hersenvliesontsteking of andere ziekte krijgen, kan betrokken zijn bij een ongeluk, noem het maar…. Je kunt toch niet zomaar beslissen dat wanneer je kindje niet “goed genoeg is” naar jouw standaard het maar bij grof vuil te zetten? Welke reden het ook heeft, als ouders moeten we er zijn voor onze kinderen. De wereld zou een stuk saaier en ook minder puur zijn zonder onze “moeilijke” kindjes. En dat het niet makkelijk is hoor je me ook niet zeggen, ik zou liegen als ik zou zeggen dat het appeltje eitje is en we zo nu en dan met onze handen in onze haren zitten. Wij moeten er nou eenmaal ook het beste van proberen te maken om onze kindjes zo gezond en gelukkig mogelijk groot te krijgen.

Maar ondanks alle moeilijke momenten, slapeloze nachten, onder gesmeerde kamers, boze buien, onaangepast of “normaal” gedrag, hebben we een schat van een kind, een die zo puur is als maar kan, een die kan knuffelen als de beste, een die een lach op je gezicht kan toveren zoals geen enkel ander kind dat zou kunnen. Een mannetje waar we vooral ontzettend trots op zijn! Hij flikt het namelijk maar wel even elke dag. Híj moet het namelijk doen met zijn dagelijkse beperkingen, is overdag zo moe dat zijn lijfje en geest het gewoon even niet meer aankunnen, híj is degene die in dit leven waarschijnlijk nog veel vaker dit soort ongewenste en pijnlijke reacties naar zijn hoofd geslingerd zal krijgen.

Dus voor degenen die dit lezen en hun oordeel vaak al klaar hebben liggen, denk eens een tweede keer na voor je vol afschuw kijkt of reageert op een kindje wat “anders” is. Het zegt waarschijnlijk ook meer over de persoon zelf die zo reageert maar dan nog. Al dan niet hebben deze ouders en hun omgeving ervoor gekozen, deze kinderen hun plekje in de maatschappij te geven. En deze kinderen en volwassen met hun beperkingen proberen er namelijk alleen maar het beste van te maken….En krijgen wel hun plekje in deze maatschappij die ze meer dan verdiend hebben. Het zijn namelijk kleine superhelden!!!

Advertenties

7 gedachtes over ““Had maar abortus gepleegd”…..

  1. Amina zegt:

    Lieve Wiarda. Ik kan me voorstellen dat je er misselijk van wordt. Wat een ……..! Ieder heeft zo zijn beperkingen, ook “gewone” kinderen, maar we zijn trots op ze om wie ze zijn. En Wessel is een heerlijk mannetje met zijn eigen gebruiksaanwijzing!
    Groetjes Amina

    Liked by 1 persoon

    • De Kniezebietertjes zegt:

      Dank je wel lieve Amina, gelukkig zijn we allemaal verschillend! En juist met onze bijzondere kindjes is de wereld een stukje mooier en puurder…En we hebben een prachtig mannetje waar we ongelofelijk trots op zijn!

      Like

  2. Annemiek Visser zegt:

    Daar wordt je ook heel boos van. Ik weet zeker dat ik ook woest zou zijn om zo’n opmerking. Als ik van te voren had geweten dat onze zoon autisme zou hebben zou ik al gelijk alle hulp ingeschakeld hebben die wij nu “pas” hebben. Heel veel dingen weet je gewoon niet en kun je niet met een echo zien. Abortus komt niet in mijn woordenboek voor. Zelf een vruchtwaterpunctie hebben we afgewezen om de kans op een miskraam. Kinderen met een uitdaging maken de wereld bijzonder en je gezin anders. Deze kinderen en volwassenen mogen ons leren hoe je de wereld ook kunt zien.

    Liked by 1 persoon

  3. Alfred zegt:

    Tja hier krijgen wij toch wel kippenvel van. Kippenvel van woede wij begrijpen niet dat mensen zo kunnen reageren!!!!!!!!!!!!!!!
    Maar wij weten wel beter. Wessel is ondanks alles een prachtig kereltje met een hele trotse mamma en pappa, en voor Stijn een hele goeie vriend.

    BE PROUD!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Alfred Fionna Maud en Stijn

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s