Hersenleed

images (20)
Gisteravond herkende ik de angst, de onzekerheid, de pijn, de hoop en het verdriet. Het was alleen niet door mijn eigen ogen maar gezien uit het perspectief van andere hersentumor patiënten. Tessa, Steven en Mariska werden gevolgd in een documentaire over mensen die een hersentumor als diagnose krijgen. Vanaf de diagnose, de besprekingen van de MRI’s, tot de voorbereidingen op de operaties en daarna. In de anderhalf uur dat dat duurde werd ik meegenomen in de realiteit. Mijn realiteit. De realiteit die drie jaar geleden ons leven op zijn kop zette en de realiteit waar we het dagelijks nog steeds mee moeten doen.

De angst waar je mee te maken krijgt op het moment dat ik te horen kreeg dat er een hersentumor in je hoofd groeit. De onzekerheid over wat dat betekent voor je toekomst, dromen en idealen. De pijn die zo heftig en intens is dat je er niet van kunt slapen en het al helemaal geen plaats kunt geven. De lichamelijke uitval, je hersenen die niet meer datgene doen wat je van ze gewend was. De wanhoop van iets wat je niet kunt beïnvloeden maar tegelijkertijd ook de hoop. De hoop dat het een goedaardige tumor is, de hoop dat de tumor te opereren is, de hoop op leven. Maar daarnaast ook het verdriet, het verdriet van afscheid van je oude ik, het verdriet om alles wat had kunnen zijn.

Tegelijkertijd werd ik meegenomen in de haast serene rust, de kalmte, de precisie, de objectiviteit en afstandelijkheid van de neurochirurgen die ik gisteren zag. Ze leven mee met hun patiënten en hun partners, proberen zo goed mogelijk uit te leggen wat ze te wachten staat in het hele hersentumor proces. Maar ook voor hun blijft het bijzonder. Want pas zodra het luikje in je hoofd open gaat kan de chirurg gaan beoordelen of het klopte wat hij al had gedacht. Hij doet zijn uiterste best om zo veel mogelijk van de rottigheid weg te halen, en dit vooral zonder schade aan te richten aan de omliggende hersengedeeltes. Het er bovendien cosmetisch zo mooi mogelijk uit te laten zien en dan nog blijft het afwachten tot het weefsel onderzocht is. Pas dan kan gekeken worden of er ruimte is voor nieuwe mogelijkheden.

En dat is de realiteit, plaats maken voor nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden en je nieuwe ik. De Realiteit. Het is wat het is en het wordt er niet beter op, zoals de artsen gisteren in Hersenleed al vertelden, je moet je patiënt iets geven waardoor ze hoop blijven houden. Zonder hoop komen ze er niet en verliezen ze het elixer om te willen blijven leven.

Gelukkig hebben ze bij mij het grootste deel van de tumor kunnen verwijderen, al blijft het een feit dat ze om een groot bloedvat heen hebben moeten werken en deze schoon hebben moeten schrapen van tumorweefsel. Dat er nu, ruim een jaar later, nog geen sprake is van her-groei zorgt ervoor dat ik weer een beetje hoop heb gekregen. Weer de goede kant op kan kijken. Maar nu komt ook het stukje realiteit, de kans is namelijk heel reëel dat er toch een pietepeuterig rottig celletje ergens is achtergebleven die toch weer zijn ruimte innemend proces kan gaan starten. Dus naast de pijn blijft die spanning er onderbewust dus toch, hersenleed is immers levenslang. Kans op herstel is groot wanneer de rest van je lichaam in topconditie is en dat is naast hoop houden en positief blijven het enige wat ik zelf kan doen.

Ik ben weer terug in de realiteit en het gaat meestal best wel goed. Ik leef nog, ik heb lief, ik mag zijn wie ik ben en zie de mooie dingen van het leven en beleef deze veel intenser dan ik ooit had verwacht. En bovenop alles hou ik hoop. En ik hoop mee voor Tessa, Mariska en Steven….

Wil je de documentaire helemaal zien? Klik dan op deze link: Hersenleed 

download (10)

Advertenties

Een gedachte over “Hersenleed

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s