Welkom in Nederland

amsterdam
Er is mij regelmatig gevraagd om het opvoeden en verzorgen van een kind met een handicap te beschrijven. En eigenlijk is het niet te beschrijven, je kunt het pas begrijpen als het je overkomt en je het ervaart, maar toch is dit misschien een poging om mensen die deze bijzondere ervaring niet kennen te laten ervaren hoe dat ongeveer zou voelen. Misschien helpt het zo een klein beetje om een voorstelling te maken van het moeten bijstellen van je verwachtingen die je hebt als nieuwbakken ouder.

Dit gedicht heb ik aan het begin van onze zoektocht naar een diagnose voor Wessel eens gevonden en het is geschreven door een Amerikaanse schrijfster, Emily Perl Kingsley. Het gaat eigenlijk over de geboorte van een kindje met het Down syndroom maar toch denk ik dat het wel overeenkomt met alle andere kindjes met een beperking. En omdat ik geen vertaling kon vinden, heb ik het zelf maar vrij vertaald.
Het beschrijft, vanuit een Amerikaans perspectief, hoe het voelt
om een kind met een handicap te krijgen.
(Wel een beetje vreemd trouwens als je in het land woont waar het verhaal over gaat..)

Als je een baby verwacht kan je dat vergelijken met het voorbereiden van een geweldige vakantiereis …. naar Italië.

Je koopt een lading reisgidsen, maakt prachtige plannen, het Colloseum, de David van Michelangelo, de gondels in Venetië. Je leert een paar makkelijke Italiaanse zinnetjes. Kortom erg spannend.

Dus na maanden wachten vol spanning komt eindelijk de dag. Je pakt je koffers in en daar ga je. Enkele uren later landt het vliegtuig. De stewardess komt binnen en zegt,” Welkom in Nederland.”

“Nederland?!?” roep je. “ Wat bedoel je met Nederland?? Ik had geboekt voor Italië! Ik hoor in Italië te zijn. Mijn hele leven droom ik al van een reis naar Italië.”

Maar er is een wijziging in het vluchtschema gekomen. Ze zijn geland in Nederland en daar moet je blijven. Gelukkig hebben ze je niet naar een enge, verschrikkelijke, vieze plaats, vol met hongersnood en ziektes gebracht. Het is gewoon een andere plek.

Dus nu moet je nieuwe reisgidsen gaan halen. Je moet een nieuwe taal leren. En je leert een hele nieuwe groep mensen kennen die je anders nooit had ontmoet.
Het is gewoon een andere plek. Beetje trager dan Italië, niet zo extravagant. Maar als je er een tijdje bent en je bent op adem gekomen, begin je rond te kijken…..en je ziet ineens dat Nederland molens heeft….en dat Nederland tulpen heeft. Nederland heeft zelfs Rembrandts.

Maar iedereen die je tegenkomt is druk met het heen en weer reizen naar Italië…en ze scheppen op over de mooie tijd die ze daar gehad hebben.

En de rest van je leven zal je zeggen “Ja, dat was ook mijn eindbestemming. Dat was het plan.”

En die pijn zal never, never, nooit weggaan….want het verlies van die droom is een groot verlies.

Maar…als je de rest van je leven blijft rouwen om het feit dat je niet in Italië terecht kwam, zal je jezelf nooit de kans geven om te genieten van het hele speciale, het liefdevolle………….…..Nederland”

Advertenties

4 gedachtes over “Welkom in Nederland

  1. Annemiek Visser zegt:

    klopt, zelfs al zou je naar België gaan en je komt in Nederland terecht :). Het is dus herkenbaar alleen wijkt onze droom minder af dan de realiteit, denk ik. Het is bij onze zoon aldoor net dat kleine beetje wat anders is dan wat de maatschappij verwacht en gebruikelijk vindt.

    Liked by 1 persoon

    • De Kniezebietertjes zegt:

      Dank je Annemiek, Zelfs kleine afwijkende beetjes zijn al lastig voor deze maatschappij. Vooral voor diegenen die er continu tegen moeten strijden en vechten om gezien, gehoord en geaccepteerd te worden. Ik herkende je ineens van MMP, mooie site heb je trouwens en voor jullie ook succes met jullie mannetje!

      Like

      • Annemiek Visser zegt:

        Dank je wel voor je compliment, het is alleen niet mijn site, ik ben gastblogger. Het klopt dat ik ook op MMP te vinden ben. Met ons mannetje gaat het wel goed komen. Op zijn manier. We weten over een weekje wat meer. Een paar dagen geleden hebben we observaties gehad waar ze keken naar waar hij het beste terecht kan voor onderwijs. Spannend dus.

        Liked by 1 persoon

      • De Kniezebietertjes zegt:

        Toch gelijk 😉 Dacht ik al namelijk, maar toch…gastblogger is ook leuk! En heel veel succes de komende week met de uitslagen van de observaties. En iedereen komt er uiteindelijk op zijn eigen manier. Succes!

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s