Schakelen

20170225_1800321
De dagen zijn voorbij gevlogen en de voorjaarsvakantie zit er al weer op en schakelen we weer door. Schakelen…voor Wessel moeilijk. Zo ook deze vakantie, op de vrijdag voor de vakantie had hij carnaval op school en was het programma al anders dan normaal het geval was. Hij mocht in ieder geval verkleed naar school. We hadden de verkleedkist thuis al op de kop gehad en welgeteld vier kostuums moesten mee naar de Libelle. Je weet namelijk maar nooit wat hij bedenkt en wie hij die dag wil gaan zijn. Hij werd dus Spiderman dit jaar, een van zijn favoriete actiehelden…Maar goed, de dag verliep dus al een beetje anders en dit was te merken toen ik hem op kwam halen…beetje wild en boos en dus maar met een afleiding in de auto weten te krijgen. Schakelen..

Wiebelig, bozig en ietwat onrustig in de auto in slaap gevallen. Dit heeft hem goed gedaan want bij thuiskomst was er gelukkig weer een ander mannetje. Vrolijk en gezellig! En eigenlijk heeft hij dit het hele weekend volgehouden, redelijke nachten en zelfs de ochtenden waren voor ons uitslapen. Omdat de overgangen voor Wessel zo moeilijk zijn hebben we maar wel besloten om hem in de vakanties toch een beetje in het ritme van de Libelle te houden. En zoals jullie hebben kunnen lezen in de vorige blog Explosiegevaar verliep de overgang vorige week dus niet echt lekker. En dan heb ik het nog zacht uitgedrukt. Met een knoop in mijn maag heb ik hem achter moeten laten in de wetenschap dat de driftbui waarschijnlijk niet de laatste van die dag zou zijn geweest. En inderdaad, na mijn telefoontje s’avonds bleek dat hij het de hele dag moeilijk heeft gehad..We hoopten met zijn allen dat hij een betere nacht zou hebben.

Toen ik de volgende dag mijn eigen spanningen eruit heb gelopen en die avond weer kon bellen hoorde ik gelukkig dat hij een hele fijne dag had gehad. Hij was maar een paar keer kort wakker geweest die nacht en was vrolijk, knuffelig, heerlijk aan het spelen en deed het super! De knoop in mijn maag ontspande weer wat en eindelijk kon ik ook weer rustig ademhalen. Donderdag had hij weer net zo een goede dag en het ging super… waarschijnlijk was het dus toch de omschakeling waardoor hij zo reageerde.
Vrijdagochtend kwam ik hem al op tijd weer ophalen want we gingen naar de speelboerderij samen met Oma en Neefje en Nichtje. Hij heeft een heerlijk dagje gespeeld en alle energie eruit kunnen klimmen en klauteren. Voor mij was het pittig zo’n boerderij vol energieke en schreeuwende kindertjes dus je kunt je voorstellen dat mijn hoofd s’avonds explodeerde…Maar ja..Alles voor een gezellig dagje hè?
dsc_7077aa
Maar we hadden nog een uitdaging in de vakantie; De musical van Dolfje Weerwolfje. Wessel en ik zijn gek op theater en normaal gesproken gaan we naar een middagvoorstelling, het is namelijk s’avonds altijd maar afwachten hoe wakker hij nog is. Na zevenen gaat zijn lampje meestal uit. Dolfje kwam echter alleen in de avondvoorstelling en die begon pas om zeven uur..Weet je wat? We gaan het gewoon proberen! Hij is namelijk zo gek op Dolfje dat het de moeite waard is…en begint hij halverwege te schreeuwen en gaat het niet? Dan gaan we gewoon lekker naar huis…We zijn dus eerst maar even lekker ongezond naar de McDonalds geweest en daardoor zat hij al helemaal in de feeststemming, dat doen we namelijk bijna nooit…,vervolgens in het donker naar de klinker voor Dolfje en hij zat (met zijn weerwolfenklauwen aan) te wippen op zijn stoel van opwinding.
En we hebben genoten!! Het was echt ontzettend leuk en hij is de hele voorstelling wakker en alert gebleven. Zelfs nadat de voorstelling afgelopen was en na een beker limonade rustig mee naar de auto gelopen. Zonder gemopper, gehuil of geschreeuw.( Bij de afgelopen drie keer was dat namelijk wel het geval). We hebben buiten even ongegeneerd staan huilen naar de maan als twee weerwolfjes en hebben de terugrit naar huis lekker gezongen over Dolfje en zijn gekke vader….Volgens mij was ik nu even de gekke moeder maar goed…Het was geweldig!

Toen we zondagmiddag weer naar de Libelle gingen was hij relaxed, vrolijk en had er weer zin in! Hij was natuurlijk weer erg benieuwd wie er waren en wilde weer graag met vriendje J. gaan spelen. Het afscheid ging prima, nog even lekker geknuffeld en we hebben afgesproken dat ik woensdag weer kom voor het paardrijden samen. Ik kijk er weer naar uit! Want al ging het afscheid weer iets makkelijker, een week zonder mijn mannetje blijft lang…Gelukkig nog maar een paar dagen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s