Een kind…

Toen Wessel als hummeltje van bijna drie voor het eerst naar de Taaltrein ging in Groningen en ik twee ochtenden per week op hem zat te wachten in de ouderruimte, kwam me een gedicht onder ogen at op de deur van een van de ruimtes hing.
Ik ben wel van de gedichten, spreuken en gezegdes maar van dit gedicht moest ik op dat moment huilen…Zo open en waar, zo wilde ik het ook graag doen. Een gedicht wat me dus altijd is bijgebleven en ik hem inmiddels al jaren aan de binnenkant van mijn keukenkastje heb hangen.
En ik wilde hem eigenlijk toch maar eens delen met jullie, dus daar komt hij:

            Als een kind opgroeit in een sfeer van kritiek, dan leert het veroordelen.

Groeit het op in een sfeer van vijandschap, dan leert het strijd.

Leeft een kind onder hen die alles belachelijk maken, dan wordt het verlegen.

Leeft het kind in een sfeer van schaamte, dan bekruipt het schuld.

Een kind dat opgroeit in een sfeer van verdraagzaamheid, heeft geduld.

Een kind omringd door aanmoediging, krijgt zelfvertrouwen.

Een kind dat gewaardeerd wordt, leert te waarderen.

Een kind omringd door openheid, leert rechtvaardigheid.

Groeit een kind op in een sfeer van geborgenheid.

Dan leert het vertrouwen.

Leeft het in een sfeer van goedkeuring, dan leert het zichzelf waarderen.

Het kind dat wordt aanvaard en omringd met vriendschap zal liefde ontmoeten in de wereld, omdat het herkennen zal.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s