Geef het goede voorbeeld…

treat-each-other
De vakantie is weer voorbij en het “gewone”leventje kan weer gaan beginnen.
Nieuw jaar, nieuwe kansen en vooral nieuwe herinneringen maken!
We hebben er een aantal gezellige en leuke vakantiedagen opzitten, natuurlijk is het altijd afwachten hoe Wessel zijn stemming is, hoe hoog mijn pijnlevel is en wat we kunnen gaan doen op die dagen zonder ritme.

Op Wessel zijn verzoek, “vorig jaar deden we dat toch ook mama?”, hebben we gegourmet. Oftewel koken met kleine pannetjes. Als je een keer iets hebt gedaan is het lastig voor Wessel dat het ook op een andere manier zou kunnen. Van de kalkoen die ik in de planning had wilde hij dan ook niets weten ;-), dus maar aan de pannetjes. Gezellig was het wel in ieder geval; veel vlees, vis, groentes en fruit en voor Wessel pannenkoekbeslag voor in de pannetjes. Als toetje IJs met warme kersen en de avond kon niet meer stuk.

In de eerste week van de vakantie hebben we nog een poging gedaan om naar de kerstmarkt in het pittoreske vestingsdorpje Bourtange te gaan. Toen we de parkeerplaats opreden en al doorgeleid werden naar een voetbalveld om op te moeten parkeren moesten er eigenlijk al belletjes gaan rinkelen..die drukte was voor nu even de verkeerde keuze want Wessel had ineens zijn pet scheef. Wilde niet echt gezellig doen dus dat werd uiteindelijk een kort bezoekje….Mijn humeur werd er in die mensenmassa eigenlijk ook niet beter op dankzij al die starende mensen die ons en vooral Wessel bijna uit zijn buggy keken. Erg genoeg, er zijn dus mensen die gewoon stil blijven staan, elkaar aantikken, wijzen en vervolgens fluisteren of je een ontsnapte “tsss…” geven. Ze je nog net niet na staan te kijken en je vervolgens een blik gunnen van”Wat doet die veel te grote jongen nou nog in een buggy? Laat hem gewoon lopen”….
Wessel is inderdaad geen peuter meer maar een grote jongen van acht in een grotere en stevigere  buggy dan je normaal ziet. Zijn veilige plekje, waar hij niet te veel overprikkeld raakt door te moeten lopen, uit moet kijken en ook nog in een vreemde omgeving. Hij is tenslotte slechtziend…De geuren, kleuren en mensenmassa helpen dan niet mee en zorgen voor nog meer prikkels die hij in zijn buggy zelf weg kan filteren als hij wil.

Normaal gesproken geniet Wessel van een dagje uit, winkelen, koffie drinken en af en toe gewoon leuk en gezellig even weg gaan, iets verder weg als naar villa achtertuin of het honderdbunderbos achter het huis. En daarom mag hij van mij overal als hij dat wil in zijn veilige buggy mee!! Normaal gesproken heb ik heel veel geduld en doe ik of ik de blikken niet zie maar soms kan ik er echt niet zo goed tegen. Vooral niet als er kinderen naast staan of bij horen. Ze laten op deze manier het verkeerde voorbeeld zien..Ze leren hun kinderen (ver)oordelen. En op dat soort momenten wil ik eigenlijk alleen maar heel hard schreeuwen; “Kijk voor je mens!! Geef het goede voorbeeld aan je eigen kind!”. Het zou fijn zijn als mensen iets meer begrip en tolerantie op zouden kunnen brengen in plaats van te oordelen. Je weet namelijk niet over wat je op dat moment oordeelt….
1658374_10152930315361457_5184627385128598564_o
Je kunt je voorstellen dat we het de rest van de vakantie dus maar wat rustiger gehouden hebben. We hebben nog een paar visites gedaan en hebben vooral veel met auto’s gespeeld, veel boekjes gelezen, koekjes gebakken, gekleid, geverfd en we zijn bezig geweest met een nieuw Papier Maché project. We hebben een beetje vuurwerk samen met Wessel afgestoken op oudjaarsdag, heeft door het oud-en nieuw heen geslapen en hij heeft zelfs een aantal dagen heerlijk uitgeslapen! Om in het ritme te blijven heeft hij ook nog een paar dagen gelogeerd op de Libelle en dat doet hem goed. Even weer wat anders…Maar hij heeft weer zin in school, hij miste zijn klasgenootjes en zijn juffen.

Het afscheid afgelopen weekend was goed, doordat hij er weer zin in had. Hij is thuis al bezig met raden wie er allemaal zullen zijn, wat hij wil gaan doen en met wie hij kan gaan spelen. Zijn favoriete Begeleider A.is er weer en hij kan eindelijk weer met buurjongen J. spelen. Nadat we een dikke knuffel op zijn Wessels van hem krijgen en mijn natte kusjesmond is afgeveegd zwaaien we hem uit. Dag grote vent, tot vrijdag! Hij heeft er weer zin in! Op naar een mooi en prachtig jaar met hopelijk een beetje meer begrip voor elkaar en vooral zonder (voor) oordelen! En laten wij vooral het goede voorbeeld geven…..

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s