Bad Hairday…

Vrouwen en hun haar….pfff…Er zullen vast al duizenden artikelen over geschreven zijn, maar het aloude cliche “Als je haar maar goed zit” komt toch echt niet zomaar uit de lucht vallen. Bij mij is het dan ook echt niet anders, nadat er na mijn craniotomie eigenlijk weinig anders opzat dan om mijn lange lokken te verruilen voor een coupe à la Sinéad O’Connor was het eigenlijk begonnen.

Eigenlijk ben ik er op dat moment pas achter gekomen wat haar eigenlijk met je doet, hoe je je voelt en vooral wat je uitstraalt en hoe je door anderen gezien wordt.
In de tijd van mijn ultrakorte koppie kon ik wel voor het eerst eens incognito over straat, er was namelijk bijna niemand die me nog herkende en de mensen die me herkenden vertelde allemaal dat het me supergoed stond en dat ik het vooral zo kort moest laten.
Tja..wat zat er anders op, wat konden ze ook zeggen?  Het voelde vooral niet zoals ik me wilde voelen. Natuurlijk was ik ontzettend blij dat verdere behandeling voorlopig niet nodig was en ik wuifde het maar weg met “Ach, het is maar haar, het groeit wel weer..”, maar ondertussen kon ik er wel om janken.

20170105_092925

De eerste vlecht in 1992, de andere 2 van 2015

Vanaf het moment dat ik op mijn tiende na héél lang zeuren bij mijn moeder eindelijk mijn haar voor de eerste keer echt kort had laten knippen, lees van bijna op mijn kont tot bobline, en er zo ontzettend veel spijt van had, dat ik mezelf had voorgenomen het nooit meer zo kort te laten knippen. Het voelde gewoon niet meer als mezelf. Echt uitleggen kan ik het niet maar ik ben ervan overtuigd dat er lang haar types zijn en types voor kort haar. En ik blijk dus duidelijk een lang haar type te zijn..

Vanaf dat moment van de eerste rigoureuze knipbeurt heb ik wel van alles met mijn haar gedaan, ik ben donker, rood en uiteindelijk jarenlang blond geweest. Af en aan bij de kapper, maar meestal deed ik het zelf omdat de kapster nooit deed waar ik om vroeg…(kan ook aan mijn uitleg hebben gelegen natuurlijk ;-). Het scheelde in mijn portemonnee en ik kon mezelf meestal aardig vertonen met het zelfgefabriceerde modelletje. Want ach..die puntjes knippen en een kleurtje erin is toch best zelf te doen?
Totdat het een keer fout ging, ik niet blond maar oranje werd en als enige redmiddel naar de kapper moest. Een tijd lang gebleven maar uiteindelijk overwon de portemonnee het toch en besloot ik het zelf weer te gaan doen. FOUT!!
Na een nieuwe mislukte poging om mijn uitgroei bij te werken en het resultaat een grasgroene paadje op mijn hoofd was geworden was het opnieuw tijd voor de kapster.

Met een kaal koppie was het weer een ander verhaal, want hoe stoer het er ook uitzag ik voelde me op dit moment niet echt vrouwelijk meer… Sorry voor alle prachtige en lieve dames met ultrakort haar, het staat jullie prachtig maar ik voelde me er echt niet happy mee. Ik bleek ook ineens veel donkerder haar te hebben dan ik ooit had geweten. De grijze haren kwamen door en ook het donkere was niet mijn ding meer. Dus maar weer terug naar blond. Deze keer wel naar de kapper, want uit ervaring weet ik, ga nooit zelf van donker naar blond. Tenzij je Groen, Oranje of Paars wilt worden..

Een nieuwe hippe kapsalon gezocht waar ze echt verstand van haar hebben en daar gaan we weer. Hopelijk kan ze me weer omtoveren tot Blondie…
En ja hoor, ik kom met een korte warm blonde coupe thuis. Eindelijk begin ik weer een beetje op de oude ik te lijken, in elk geval qua haarkleur!
Meteen een afspraak gemaakt voor de volgende keer want mezelf kennende ga ik anders waarschijnlijk toch zelf weer aan de slag…zes weken later is het gelukkig alweer een stukje langer en was ik niet helemaal blij met de kleur dus komt er een nieuw modern blondje in.
Koel blond deze keer en ik kan het ook wat beter stylen nu, er is eindelijk een beetje model in te krijgen. Het begint er steeds meer op te lijken en het lijkt of ik me hier wel wat beter bij voel. De weken verstrijken en mijn haar groeit hard, erg hard en vlak voor de voorjaarsvakantie wordt het tijd om voor het eerst echt te knippen. Het haar moet tenslotte wel gezond groeien natuurlijk.

Inmiddels zijn we een jaar en een aantal knip- en  kleurbeurten verder, bij een kapster die wel luistert naar wat ik zeg en hierbij ook zelf nog wat leuke dingen aanbrengt 😉 en het begint steeds meer als mezelf te voelen. Inmiddels is het aardig gegroeid en ook de kleur is aardig de kant op die ik graag wil. Toch kan het me niet hard genoeg gaan en hoop ik dat het snel weer voorbij mijn schouders is. Mijn haar weer in een staartje past zonder dat de plukken er ergens uit pieken en ik weer zonder dozijn haarspeldjes door kan. Wie weet knip ik het er over een aantal jaar toch maar weer af, maar ik denk dat ik voorlopig pas weer tevreden ben met lang haar en dan rustig een Bad Hairday kan hebben. Maar dan wel mét lang haar…

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s