Schrik van De Vrogul..

zilvertand
Een van de cadeau’s die dit jaar in de zak van Sinterklaas zat was een nieuw boek van Dolfje Weerwolfje. Momenteel een van de favoriete boeken van Wessel. We hebben de eerste twee delen inmiddels al meerdere keren gelezen en je merkt dat het steeds spannender wordt. Wessel leeft zich, zoals bij de meeste boeken en verhalen, helemaal in in het verhaal en door de vele verschillende karakters, met bijbehorende stemmetjes, is het helemaal spannend. Vanaf de babytijd ben ik Wessel al aan het voorlezen, en eerlijk is eerlijk, zowel Wessel als ik zelf genieten ervan. De boekenkast puilt inmiddels uit, en door de herhaling kent hij ze bijna allemaal ook al uit zijn hoofd.

In dit derde deel van Dolfje Weerwolfje, Zilvertand, wordt Dolfje gevangen genomen door oom Zeb (Oftewel Zilvertand), die Dolfje met een smoes meeneemt  en vervolgens opsluit in een kooitje omdat hij hem voor veel geld wil verkopen aan verzamelaars of onderzoekers van bijzondere dieren en mensen. Natuurlijk is dat al spannend maar wat zit er in de andere hokken en kooien waar Dolfje terecht komt? Een bleek jongetje wat Valentijn heet en een vampiertje blijkt te zijn en in de andere kooi zit een bijzonder wezen waarvan we niet precies weten wat het is. Het heeft een kop van een kip en een staartje van een draakje. Een klein monstertje wat een schril en hoog gillend geluid maakt, alles verslindend is en ze noemen hem de Vrogul.

Toen ik afgelopen weekend aan het lezen was en weer een ander stemmetje moest bedenken voor dit nieuwe karaktertje zat Wessel helemaal in het verhaal.
Hij schrok van de gil van de Vrogul en ik moest en zou gaan lezen wat het nou precies voor diertje is. Hij zag namelijk alleen het staartje op een plaatje in het boek.
Om zijn verbeeldingsvermogen een beetje te stimuleren hebben we er wat op los gefantaseerd. Een van de dingen wat je zo goed kan doen met naast de voorlezen…
Ademloos zit hij naast me te luisteren naar het verhaal…Tot hij ineens opspringt als hij de gil van de Vrogul hoort. Hij zit zo in het verhaal dat hij zelfs een beetje in zijn onderbroek had geplast van de ontlading  van het geluid…

Duidelijker kan het niet…zijn inlevingsvermogen is zo enorm groot dat hij dus bijna zelf Dolfje is geworden en bijna in het kooitje naast de Vrogul is gekropen. Hij vindt het heerlijk en wil eigenlijk niet dat ik ga stoppen met lezen. Natuurlijk maak ik het voor het slapen gaan niet nog spannender want ik wil natuurlijk geen nachtmerries veroorzaken. Samen hebben we na het verhaal er dus nog wat op los gefantaseerd en de spanning weer een beetje weggenomen. Duidelijk was wel dat hij nog even moest gaan plassen voor het slapen gaan. Hij slaapt deze nacht heerlijk en is maar een keer kort wakker. S’morgens slaapt hij zelfs uit tot na acht uur en is droog gebleven. Hij heeft het bij het wakker worden weer over de Vrogul, hij blijft erop los fantaseren wat het nou voor diertje zou kunnen zijn. We hebben er maar een mix van gemaakt van een Vogel en een draakje. Hij geniet ervan…soms is het jammer dat hij zelf nog niet zo goed kan lezen maar wat is er eigenlijk voor een kind nou mooier dan voorgelezen te worden en in een andere wereld te belanden??

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s