“Oeps…Sorry mevrouw….”

Het is weer een woensdagmiddag…. Als Wessel vrij is op woensdagmiddag moeten we echt iets verzinnen want een dag zonder planning is hier niet mogelijk.
Aangezien hij nog wat kleding nodig had voor het najaar zijn we maar even de stad in gegaan. Meteen even een combinatie met een kopje thee bij Opa en Oma in de winkel. Ze zijn druk aan het verbouwen en we gingen, de dag voor opening, maar eens even een kijkje nemen hoe het er mee stond. We hadden al een cadeautje gekocht en ze waren nog druk in de weer, zo te zien moeten ze nog flink wat uurtjes zwoegen…. Veel fris geschilderd dus al een uitdaging op zich om Wessel even netjes op de stoel te laten zitten. Overal is wel iets waar hij met die grijpgrage vingertjes aan kan komen….en aangezien meneer niet de voorzichtigste is kan er natuurlijk zo iets gebeuren. De verfrollers werden meteen al vakkundig  op een ander plekje neergezet en als afleiding even een spelletje op de telefoon van oma.

Na de thee maar even de stad in voor wat boodschapjes en kleding.. er stond niet zo veel op het lijstje maar goed, een paar winkels moesten we toch wel bezoeken.
Wessel was in een goede bui en dus konden we gezellig even een paar winkels in..Ik neem nog altijd de buggy mee voor het geval hij ineens op de terugweg geen zin meer heeft om te lopen, of hij te moe is geworden. We hebben hem wel niet continu nodig maar toch is het wel handig. Dus na een aantal winkels maar even lekker in de buggy.

We hebben binnen een half uur Wessel zijn kleding binnen en in de straat zijn er een flink aantal winkels met grote uitverkoop plakkaten en dat trekt zijn aandacht, en tja..bij 75% korting moet ik toch echt even kijken als koopjesjager….De dameskledingwinkel waar we even naar binnen liepen was druk bezocht, en eerlijk, er hingen best leuke dingen tussen dus ik was even aan het neuzen tussen de rekken toen ik Wessel hoorde zeggen dat hij weer even wilde lopen. Prima, als je wel naast me blijft. Dus dat ging eventjes goed, wel een paar keer zeggen dat hij echt wel bij me moest blijven, totdat we achterin de winkel kwamen waar ook de pashokjes waren. Ik kijk nog even bij de winterjassen of er misschien nog iets leuks tussen hangt als ik vanuit mijn ooghoek Wessel heel vlug naar de pashokjes zie lopen. Voordat ik er iets van kan zeggen zwaait hij een van de gordijnen van het pashokje wagenwijd open…nog net zie ik een achterkant met een enorme witte onderbroek die al mopperend vliegensvlug het gordijn weer dicht trekt en ik hoor Wessel keurig netjes zeggen…” Oeps…sorry hoor mevrouw.”
Ik krijg er een rood hoofd van, zeg Wessel dat hij weer in de buggy moet gaan zitten en ik zorg dat ik zo snel mogelijk de winkel weer uit ben voordat de mevrouw in de witte onderbroek ons ziet….

Buiten aangekomen zie ik dat Wessel donders goed wel in de gaten heeft dat dat niet zo netjes was want ik zie hem bijna verdwijnen in zijn jas…ik ga even voor hem zitten en vraag hem of hij was geschrokken van wat hij had gedaan bij de mevrouw. “Ja, dat was niet zo netjes, en ik heb ook sorry gezegd hoor..maar ze had wel een hele grote witte onderbroek aan of niet Mama?”………

Advertenties

Een gedachte over ““Oeps…Sorry mevrouw….”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s