Op Kamers..

Wessel heeft weer een leuk weekend gehad op de Libelle. Op de gebruikelijke nachtelijke wakkere uurtjes en natte bed na is het weer super verlopen. Zaterdagmorgen zijn ze naar de markt geweest en hij heeft daar genoten van een concert van het orkest. Hij heeft lekker gedanst, meegezongen en dus genoten! Wessel houdt enorm van gezelligheid en muziek dus een markt is een uitje. (als er maar geen draaimolens staan waar je hem niet meer uit kan krijgen ;-))
Zaterdagavond weer lekker gegeten, gedoucht en naar bed. De samenstelling van de groep wisselt per weekend omdat er ook medebewoners in de weekenden naar huis gaan dus ook voor Wessel niet te voorspellen. Gelukkig kan hij er goed mee omgaan en is er altijd wel iemand in de buurt. Genoeg om ook mee te spelen of mee bezig te zijn trouwens, de trampoline en ballenbak zijn favoriet. Ook de Acticom (soort computer) is erg in trek.

Zondag bij het ophalen was hij deze keer voorbereid op onze komst en stond in de armen van begeleider F. te wachten, helaas voor F. werd er keihard in zijn oor getoeterd door Wessel toen hij ons aan zag komen…Heerlijk!!
Het ging dit keer ook iets beter, dus ik denk dat het wel helpt om hem even voor te bereiden..ook hier moet weer een nieuw script voor gevonden worden zoals ik al had verteld. Dit kunnen we pas na een aantal keer zien of het werkt, maar het is te hopen. Nu begon de tirade pas toen we in het huis waren, hij vluchtte eerst al weer snel op sokken naar de speeltuin en heb ik hem er weer met een hoop afleiden uit gekregen. Hij had gezien dat vriendje K. speelgoed had gekregen en vroeg of wij ook speelgoed van de Intertoys voor hem mee hadden genomen…Nee dus. Daar gaan we ook maar niet aan beginnen want dan wil hij dat iedere keer bij het ophalen. Niet de bedoeling natuurlijk.
Met wat gevogel dus weer mee naar binnen gekregen en samen boven zijn tas ingepakt, blijkbaar kwam toen de ontlading weer, of werd het duidelijk dat er weer een overgang kwam, dus weer geprobeerd af te leiden maar hij bleef een beetje boos. Op zoek naar zijn MP4 en toen die uiteindelijk gevonden was redelijk goed afscheid genomen.
In de auto was het nog een paar minuten schreeuwen en gillen, vingers in zijn mond en “ik wil nu naar huis”. Toen we langs de scheepswerf reden zagen we een roestige oude boot en toen ik zei dat daar wel een dikke roestbonk lag begon hij ontzettend te lachen en was alles weer over. In zulke gevallen van ontembare woede kan een grapje soms enorm helpen.

Thuis aangekomen heeft hij geholpen met het bakken van stokbroodjes voor bij de kippensoep en vertelde over zijn weekend. Het was leuk en gezellig. Welke begeleiders er dit weekend weer waren had hij ook niet zo goed onthouden. Ik denk dat we inmiddels iedereen nu wel hebben gezien, dus ook bij mij blijven niet alle namen even goed hangen. Wessel is er beter in dan ik dus hij helpt me af en toe wel als ik een beschrijving geef van ze, hij vult dan de naam in ;-).
Hij vraagt elke dag wanneer hij nou op de Visio school mag gaan beginnen dus het aftellen is begonnen. Nog twee weken naar de Meidoorn en dan herfstvakantie. Na de herfstvakantie ga je dan beginnen op de nieuwe school! Hij heeft er zin in..we hebben het ook maar extra leuk voor hem gemaakt door te zeggen dat hij nu een grote jongen is, en grote jongens gaan doordeweeks op kamers..Tja…zo maakt het iets makkelijker om te omschrijven voor hem, hij vindt het spannend en leuk tegelijk.
Hij is in ieder geval ongelofelijk trots dat hij nu een grote jongen is en “eindelijk” op kamers mag gaan…..

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s