Het blijft moeilijk….

Het blijft moeilijk, je kindje ergens heen brengen en daarna afscheid van hem nemen.
Het begint al de eerste keer als ze naar de peuterspeelzaal, school, opvang of logeren gaan.
Al weet je dat het goed is, op een veilige plek is en ze leuke dingen gaan doen, het blijft me pijn doen. Vooral omdat ik zo graag anders had gewild. Dit weekend ging het ook iets moeilijker, zowel voor Wessel als voor mij. Het afscheid viel iets zwaarder toen we hem vrijdagmiddag weer naar de Libelle gingen brengen. Deze keer wilde hij nog een paar knuffels extra, zei ook dat hij ons erg ging missen en  kwam achter ons aanlopen op sokken..blijkbaar dus iets moeilijker voor hem dit weekend. (en daarbij dus ook voor mama..)

Er stonden dit weekend wel weer leuke dingen op het programma, het samen eten met de kinderen vind hij volgens mij al een feestje op zich, thuis zijn we natuurlijk maar met zijn drietjes, dus dit is genieten met een grote groep en al die gezelligheid.
Zaterdag gingen ze met de woongroep en begeleiders naar de Herfstmarkt in Vries.Voordat ze weggingen werd ik nog even gebeld door A. hoe de nacht was verlopen. Ook weer zonder al te veel problemen, wel weer in bed geplast rond 4 uur dus bed verschoond en weer proberen te slapen, daarna heeft de slaapdienst nog wel wat gemompel en gestommel gehoord in bed maar waarschijnlijk toch wel weer in slaap gevallen tot een uur of 7. Toen werd het geluid toch wel wat aan de harde kant dus maar opgestaan. Lekker ontbijten en aangekleed. Hij begint nu ook wat meer te testen tot hoever hij kan gaan en wilde zijn medicijnen niet hebben, ook omgegooid (waarschijnlijk expres) en maar een nieuwe portie gemaakt die toch echt op moest..Nou ja, met moeite dus. Hij had ook al een paar keer naar mama gevraagd en was ook een keer naar zijn kamertje gegaan en was daar aan het huilen dat hij mama zo miste…A. heeft hem getroost en aan hem gevraagd waar hij dan aan moet denken als hij mama zo mist..”Dan moet ik even in mijn hartje denken” was het antwoord tussen de tranen door, dus even troosten, ademhalen, aan iets leuks denken en nog even de foto’s gekeken en het was weer goed. Maar op het moment dat ik dat hoorde brak ik even, tranen om het feit dat ik er op die momenten niet voor hem kan zijn, ik er niet ben om hem te troosten, hem niet kan vertellen dat alles wel weer goed komt en hem een dikke knuffel kan geven…
Gelukkig zijn er zoveel lieve mensen die ons mannetje op die momenten zo goed kunnen steunen en begeleiden en ik weet dat het niet anders kan.
Maar ik zou zo graag anders willen…..

De taxi stond voor de deur dus het was tijd om weg te gaan, dus een korte briefing en heb ze heel veel plezier gewenst. Wessel had erg veel zin in de markt en daar heeft hij ook weer genoten, er was een toneelvoorstelling van de Familie Foejtog, konijntjes om te aaien en te knuffelen en een liveband..Nou, Wessel heeft meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om zijn zangkunsten aan iedereen te laten horen, hij stond namelijk meteen al achter de microfoon en nam de leiding wel eventjes 😉 Die schat….het was zo aandoenlijk om te zien op het filmpje wat A. en I. hadden gemaakt, zijn draaiende SMs lijfje achter die grote microfoon lekker zijn ding te zien doen. Heerlijk, je zag hem echt genieten!! In ieder geval een geslaagde dag. Weer lekker spelen op het terrein bij terugkomst en daarna samen eten. Hij wilde niet naar bed en ook douchen wilde hij niet, met wat gegoochel toch naar bed gekregen en daar is hij uiteindelijk met moeite en ongeveer 20 minuten gemopper en “Ik mis mama” toch in slaap gevallen. S’nachts weer rond dezelfde tijd wakker dus maar even plassen en weer in bed, gelukkig was het rond 8 uur pas weer tijd om hem op te halen. De geluiden worden dan stap voor stap wat harder ;-).

Deze keer goed voorbereid op onze komst maar toch weer boos helaas, hij begint dan ook meteen boos op alles en nog wat te worden en schopt overal tegen aan. Met wat afleiding toch vrij rustig (alleen wat gescheld) mee naar de auto gekregen maar het lontje bleef erg kort helaas. Een netjes afscheid zit er dan ook nog niet echt in, arme leiding, sorry, hopelijk kunnen we toch een script gaan verzinnen wat gaat werken!
In de auto ging de show gewoon weer door ondanks verwoede pogingen om hem rustig te krijgen, met veel gemopper viel hij uiteindelijk na een minuut of tien in slaap. Net voor thuiskomst was hij alweer wakker geworden en maar meteen verder met de volgende afleiding, we gaan samen pizza bakken. Wessel wil erg graag helpen dus een mooie gelegenheid om weer even rustig te worden. Deeg kneden is ook wel ontspannend natuurlijk, ook het beleggen ging erg goed..De pizza was heerlijk en daarna nog even kort televisie kijken en bedtijd rond acht uur. Hij viel als een blok in slaap en heeft geslapen tot vanmorgen zeven uur! Niet wakker en heeft ook niet hoeven plassen, zijn bed was nog droog, had zin in school dus helemaal perfect!

Al met al toch weer een geslaagd weekend, wij zijn inmiddels de weken aan het aftellen dat hij er de hele week gaat logeren en in de weekenden weer thuis komt… Die paar weken mogen nog wel heeeeel erg lang duren…ze zeggen dat het een fase is waar we doorheen moeten, maar het blijft moeilijk……..

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s