Het eerste logeerweekend is voorbij

Eindelijk, het is zondagmiddag, we mogen Wessel weer op halen van de Libelle. Het is eigenlijk een beetje dubbel, aan de andere kant hebben we hem enorm gemist natuurlijk, om zijn grapjes en aanwezigheid kun je gewoon niet heen, maar we weten ook dat er zo meteen weer enorm veel herrie gaat komen omdat hij bekaf zal zijn. En hoe zal hij het zelf hebben ervaren?? Via de leiding hebben we wel gehoord dat het goed ging maar hoe zal hij zo zelf weer reageren als hij ons ziet? Zo meteen wil hij niet eens meer mee naar huis!
Gelukkig, wanneer we binnen komen lopen zit hij op schoot bij A., een van zijn vaste begeleiders. Hij zit voor een digitaal computerscherm en doet spelletjes van Sesamstraat.
Hij ziet ons eerst niet eens, tot ik “Hoi Mannetje” zeg, hij begint meteen te huilen en tussen de snikken door hoor ik “Ik wil naar huis, ik wil NU naar huis “. Duidelijk erg moe, ook aan zijn hoofd te zien trouwens. Kleine oogjes en ik hoor van A. dat hij erg vroeg wakker was en in bed had geplast, daarna kon hij niet meer slapen. Geen goed begin van de dag dus. De rest van de dag was hij ook erg snel geprikkeld en kon eigenlijk niets van hem worden gevraagd, dit leidde meteen tot bijten op zijn polsen en het alom bekende “Ik wil naar mama toe”. Maar erg rustig gedaan en hem maar een beetje rustig proberen te krijgen met afleiding. Soms lukt het wel en soms niet. Duidelijk, voor ons wel in ieder geval, hij heeft zo veel indrukken opgedaan de afgelopen paar dagen; nieuw bed, nieuwe kinderen, nieuwe leiding, en dan ook nog twee nachtjes slapen! Het valt niet mee.
We pakken maar snel zijn vieze was boven en zijn knuffels die weer mee naar huis moeten en zeggen nog even vlug gedag. In de gang volgt intussen een beetje een explosie bij Wessel en hij begint erg hard te roepen, vloeken en schelden. Stampen, pols bijten en lelijke woorden zijn het gevolg. Maar zo rustig mogelijk naar de auto en ook daar gaat het de hele weg naar huis nog door. Mopperen, huilen, hij zegt dat hij erg moe is en dat hij naar huis wil. Tja, we kunnen niet sneller.
Eenmaal thuis aangekomen is het vrij snel weer rustig, weer in zijn eigen omgeving en ik merk dat dit hem weer even gerust stelt. Nog even lekker eten, tv kijken en daarna wassen, plassen en op bed. Hopelijk vannacht een goede nacht want morgen weer naar school, daar zal het ook wel weer omschakelen zijn. Overgangen blijven moeilijk voor Wessel hoe goed je hem ook voorbereid, het komt bijna nooit op het goede moment bij hem binnen en lijkt alsof hij er altijd door overdonderd word. We duimen dat het volgend weekend alweer een beetje beter zal gaan….

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s